शिदोरी

आले  होते  एकटी मी, एकटी  परत निघाले .
बांधुनी आठवणींची शिदोरी तशिच उपाशी निघाले .

भरली ओंजळी कित्तेकदा मी , दानी सर्व अर्पुनी आले .
चार शब्द आशिर्वचनी ,मुठीत बांधुनी निघाले .

मागितले न कुणास काही ,तरी नियतीला न मुकले .
आता तिच्याच खेळात मी ही, फार फार थकले.

बसले  जिथे तिथेच उठले ,एकदाही न मागे फिरले .
जिंकुनी विश्वास मनाचा क्षण सुखाचे हरवुनी बसले .

या जन्मावर हसले  रुसले, पदोपदी मी उगाच फसले .
करुनी सर्व उठाठेव मी जगण्याचे मार्ग शिकले . 

आठवणींच्या शिदोरीत मी अनुभवांचे बीज पेरिले 

गाठ सोडताक्षणी  बीजांचे  फळे  चाखूनी तृप्त झाले .